W pracy opiekuna bardzo ważne jest, aby poza wiedzą na temat postępowania z konkretnymi chorobami, wiedzieć również jak postępować w przypadku nagłego pogorszenia się stanu zdrowia podopiecznego.

Bardzo często szybka reakcja i udzielenie pierwszej pomocy sprawia, iż udaje się uratować życie lub zdrowie osoby poszkodowanej. Ważne jest, aby zachować zimną krew i zareagować natychmiastowo. Aby nie doszło do sytuacji, w której będzie dwoje poszkodowanych należy zapewnić przede wszystkim bezpieczeństwo sobie. Już samo wezwanie odpowiednich służb jest udzieleniem pierwszej pomocy, jednak bardzo często możemy działać sami do przyjazdu np. pogotowia.

Wyróżnia się dwie grupy pogorszenia stanu zdrowia: te, które możemy przewidzieć oraz nagłe, które najczęściej wymagają wezwania służb medycznych.

Do tych, które możemy sami przewidzieć zaliczamy sytuacje związane z wiekiem podopiecznego i jego chorobami, tj. skoki ciśnienia, cukrzyca, ataki bólu, duszności etc. Nie zawsze należy w takich przypadkach wzywać lekarza, często sami reagując możemy ulżyć w cierpieniu podopiecznego, ponieważ po wcześniejszych konsultacjach wiemy jak w przypadku takich zdarzeń postępować. Warto jednak pamiętać, by o takich sytuacjach powiadomić lekarza podczas wizyty kontrolnej.

Drugą omawianą kategorią nagłych przypadków są te, w których potrzebujemy pomocy wyspecjalizowanych służb. Są to okoliczności nagłe, których przyczyna nie zawsze jest znana. Wymagana jest wówczas opinia specjalisty, lekarza rodzinnego lub nawet pogotowia ratunkowego. Nie zawsze muszą być to stany zagrażające życiu podopiecznego, chociaż mogą do tego prowadzić po dłuższej zwłoce, organizm naszych podopiecznych nie jest bowiem już tak wytrzymały.

Objawami, które wymagają bezzwłocznej interwencji są:

  • intensywne duszności,
  • drgawki, padaczka,
  • silny, kłujący ból klatki piersiowej,
  • krwotoki,
  • oparzenia,
  • nagłe zaburzenia widzenia, mowy i słuchu,
  • paraliż lub osłabienie czucia,
  • przedawkowanie leków,
  • utrata przytomności,
  • zaburzenia rytmu serca, itp.

Nie zawsze wiemy jaka była przyczyna lub do jakiej kategorii zaliczyć objawy, które ma nasz podopieczny. W takiej sytuacji bezpieczniej jest reagować i skontaktować się z pogotowiem. Dyspozytor po drugiej stronie słuchawki ma obowiązek udzielenia nam informacji na temat tego, w jaki sposób możemy pomóc poszkodowanemu, może poprowadzić nas przez każdy krok.
W takich wypadkach liczy się każda chwila. Należy zachować spokój i konsultować nawet najmniejsze wątpliwości.

Dzwoniąc na pogotowie należy podać następujące informacje:

  • adres miejsca zdarzenia (nawet jeśli nie znamy dokładnego adresu dla dyspozytora cenne będą wszelkie wskazówki miejsca, gdzie się znajdujemy),
  • imię, nazwisko, wiek i płeć poszkodowanego,
  • okoliczności i stan zdrowia, podjęte działania,
  • dane osoby wzywającej pomoc.

Jeśli sytuacja wydarzyła się w miejscu publicznym to możemy poprosić o pomoc przechodniów chociażby w celu wezwania pomocy, odciągnięcia gapiów.

Pamiętajmy, że bardzo często od naszej reakcji zależy cudze zdrowie, a nawet życie.

Do ratowania ludzkiego życia nie potrzebujemy rozległej wiedzy medycznej, wystarczy postawa i chęci pomocy.