Resuscytacja krążeniowo – oddechowa ma zapewnić poszkodowanemu przywrócenie prawidłowego krążenia krwi oraz oddechu do momentu przybycia wyspecjalizowanych służb. Nagłe zatrzymanie krążenia wpływa na utratę oddechu, co w dłuższym odstępie czasu powodować może trwałe uszkodzenie mózgu, a nawet zgon.

Udzielając pierwszej pomocy zawsze należy przede wszystkim zadbać o swoje bezpieczeństwo, jeśli jest ktoś obok nas, zawsze możemy poprosić o pomoc (przy wezwaniu pogotowia, odciągnięciu gapiów, etc.) oraz upewnić się, że poszkodowany nie reaguje na głos oraz dotyk.

Najczęstszymi przyczynami utraty krążenia i oddechu są:

  • zaburzenia rytmu serca,
  • zawał mięśnia sercowego,
  • zatrucie, przedawkowanie leków,
  • zator tętnicy płucnej,
  • zaburzenia elektrolitowe,
  • tamponada serca etc.

Podstawowe umiejętności wykonania resuscytacji są niezwykle proste, wystarczy zachować kilka zasad i powinien znać je każdy. Przeprowadzenie ich w odpowiednim czasie może uratować ludzkie życie.

Kroki, jakie należy podjąć podczas udzielania pomocy (dotyczy przypadku, jeśli osoba poszkodowana nie reaguje i nie oddycha):

  • udrożnienie dróg oddechowych: należy ułożyć osobę na plecach, odchylić głowę do tyłu jedną dłonią trzymając za czoło, drugą za żuchwę,
  • sprawdzić oddech – należy przyłożyć swoją głowę do głowy poszkodowanego licząc od 1 do 10 stale obserwując czy unosi się klatka piersiowa oraz czuć oddech na naszej twarzy,
  • wezwij pogotowie – numer alarmowy 112 lub 999, możesz do tego wykorzystać jednego ze świadków,
  • zacznij akcję reanimacyjną:
  • uklęknij obok poszkodowanego,
  • ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki piersiowej poszkodowanego, ułóż nadgarstek drugiej ręki na już położonym,
  • spleć palce obu dłoni,
  • pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na głębokość 4-5 cm,
  • po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę piersiową, nie odrywając dłoni od mostka. Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwością 100/min (nieco mniej niż
    2 uciśnięcia/s),
  • po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej ułóż rękę na czole poszkodowanego oraz palcami odegnij jego głowę udrażniając drogi oddechowe,
  • zaciśnij skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego,
  • pozostaw usta delikatnie otwarte, jednocześnie upewniając się ze głowa jest odchylona zapewniając drożne drogi oddechowe,
  • weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniając się, że nie ma przecieku powietrza,
  • wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwując jednocześnie czy klatka piersiowa się unosi taki oddech ratowniczy jest efektywny,
  • utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa,
  • jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dążąc do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych; następnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 uciśnięć klatki piersiowej,
  • kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2,
  • przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać, do przyjazdu odpowiednich służb lub gdy opadniesz z sił i nie będzie miał kto Cię zastąpić.

Celem wykonywania podstawowych czynności RKO jest przywrócenie krążenia krwi oraz oddechu do przybycia pogotowia ratunkowego, które przejmie od nas osobę poszkodowaną
i będzie kontynuowało akcję przy użyciu wyspecjalizowanego sprzętu. Nieodwracalne zmiany w mózgu zachodzą po 4-6 minutach, w sercu po 15-30 minutach po zatrzymaniu krążenia, stąd ważne jest natychmiastowe działanie.