Zgodnie z danymi Głównego Urzędu Statystycznego w 2013 r. z przyczyn kardiologicznych zmarło w Polsce ponad 177 tys. osób, co stanowiło 45,8% wszystkich zgonów. Zawał serca stanowił blisko 9% zgonów. W przypadku zawału niezwykle ważny jest czas – tak zwana „złota godzina” która decyduje o sukcesie leczenia.

Jak rozpoznać zawał serca?

Zawał mięśnia sercowego możemy podejrzewać u osoby która odczuwa ból w klatce piersiowej który:

  • trwa dłużej niż 10-30 minut
  • nie ustępuje mimo zaprzestania wysiłku oraz przyjęcia nitrogliceryny
  • występują dodatkowe objawy – duszności, osłabienie, nudności

Towarzyszący ból jest dosyć specyficzny – piekący, dławiący, promieniujący.

Bardzo ważne jest wczesne wezwanie pogotowia. Do przyjazdu pomocy należy zapewnić podopiecznemu doraźną opiekę. Osoba powinna przyjąć przede wszystkim wygodne ułożenie.

Zawał serca może nakładać się z chorobą wieńcową lub jak w przypadku kobiet w podeszłym wieku – z cukrzycą. W ich przypadku bardzo ciężko zauważyć objawy zawału.

By zmniejszyć ryzyko warto poznać przyczyny które najczęściej prowadzą do zawału serca. Poniższe czynniki mogą być modyfikowane:

  • miażdżyca
  • nadmiar złego cholesterolu LDL
  • cukrzyca
  • palenie papierosów
  • otyłość oraz brak aktywności fizycznej
  • dieta

Pomimo dostępnych zaawansowanych metod leczenia, zawał może nieść ze sobą niebezpieczne konsekwencje. Należy mieć na uwadze fakt, że poniższe powikłania nie zdarzają się jednak często:

  • zaburzenie rytmu serca
  • niewydolność serca
  • pęknięcie ściany serca

Po zawale należy zwrócić szczególną uwagę na rehabilitację. Terapia powinna być stosowana przez ok. 2-3 miesiące. Konieczna jest aktywność fizyczna, która będzie oczywiście dostosowana
do możliwości sprawnościowych podopiecznego. Lekarze zalecają umiarkowany codzienny wysiłek – marsz, nordic walking, pływanie czy jazdę na rowerze.